26/7/10 | En zo staan de Graffiti Web foto’s die Inge Kea en ik hebben gemaakt gepubliceerd in een artikel op DYRMdaily.com. Omgedoopt tot het fenomeen “webtagging”. Wat een eer!
Update | 27/7/10 | De spinnenwebben zijn het web aan het overnemen! Ondertussen zijn ze ook gepubliceerd op: CCAA (Creative Cities Amsterdam Area), Etoday.ru (Rusland) , Phi Design Group blog (Boston, New York, LA) , Visualtherapyonline (Kuwait) Bitrebels (Sweden) Sogossip.com (France)

Artikel op DYRMdaily.com:
Latest trend in graffiti art: Webtagging
“We are all about graffiti this week, and today we show you what think could be a new trend. We like to call it: webtagging. And it has nothing to do with the internet whatsoever…
The Dutch Art Academy of Utrecht students Valery Overhoff and Inge Kea -cheeky name…- took their cans, strolled into their backyard and found some spiderwebs. Then a little bit of magic happened – where no animals were harmed- which we like to showcase”.
Onemilliongiraffes.com probeert voor eind van dit jaar 1 miljoen getekende/geknutselde giraffen te verzamelen die iedere dag vanuit de hele wereld worden ingezonden.
“My friend, Jørgen, doesn’t believe I can collect one million giraffes by 2011. I’m gonna prove him wrong, but I need your help. You can create your giraffes in any way you like, but not on a computer and no store bought objects. You must create your giraffes yourself! I’ve gotten 905 937 giraffes so far, so I only need 94 063 more and I have 173 days left to get. Please help me! Let’s show Jørgen how amazing the internet is.”
Mijn giraffen op onemilliongiraffes.com

Even got some cool feedback from onemilliongiraffes on twitter!


Een middagje in de schuur bij Inge met wat graffiti spuitbussen levert verdomd mooie plaatjes. Nog meer foto’s zijn te vinden op mijn Flickrpagina.
Opdracht: Maak een eigen gemaakt “ding” en ga daar een relatie mee aan, neem het mee naar je vrienden, laat je gevoelens er op los.
Ik heb mij met deze opdracht vooral geconcentreerd op het begrip relatie. Een relatie is nooit constant, altijd in beweging. Relaties veranderen en evolueren. Ze kunnen een verrijking zijn, maar ook een verstikking, of een blok aan je been.
Een relatie is nooit oneindig. Want aan alle relaties komt een hoe dan ook een eind. Is het niet omdat een van de twee de relatie eindigt, dan wel omdat wij als mensen niet oneindig zijn.
Zo komt er ook een eind aan de relatie met mijn ding. Ik had mijn ding in de kast kunnen stoppen en vergeten, en zo de relatie laten eindigen. Ik had mijn ding een eind aan de relatie kunnen maken, maar mijn relatie eindigde anders. De meest definitieve en abrupte wijze hoe een relatie kan eindigen is wanneer een van de twee niet meer bestaat.




Opdracht: Een koffer zo te vervormen dat je een glimp laat zien wat er in zit zonder in de koffer te kijken (bijv. een gitaarvorm – gitaar, maar dan dus minder clichématig) dus de koffer verraadt de binnenzijde.
Voor de kofferopdracht was je thuis het eerste wat in mij opkwam om mee te nemen op reis. Dat was ook waar ik aan was begonnen, maar wel al met in gedachte meer ‘thuis’ dan alleen maar een huis te creëren. In de trein naar huis zat ik na te denken over het begrip ‘thuis’. Wat is eigenlijk thuis? Je kamer is je thuis, je huis is je thuis, maar je straat is eigenlijk ook nog je thuis. En waar is de grens daarin. Je stad is je thuis, en als je in het buitenland bent wordt je begrip van thuis nog groter. Dan is Nederland je thuis. Zodra ik op schiphol landde was ik thuis.
Deze gedachtegang vond ik interessant en wilde ik verwerken in de koffer. Dit zou betekenen dat eigenlijk alles in de koffer zou moeten passen. Want als je doorgaat en vanuit de ruimte zou kijken is de hele wereld je thuis.Door de koffer transparant/doorkijk te geven krijg je het idee dat je de hele omgeving mee kunt nemen. En zoals in de eerste les, wat hoort er nog bij je kunstwerk/idee. In dit geval alles dus. Iedere boom, ieder grassprietje, ieder sneeuwvlokje om de koffer heen.

